Opowieści z naszych wsi.
Cicha miejscowość, przycupnięta u stóp gór, z cerkwią św. Kosmy i Damiana wpisaną na Szlak Architektury Drewnianej oraz historią sięgającą XIV wieku.
Jedna z trzech nieistniejących już wsi w naszej części Beskidu Niskiego.
Ostatnia wieś przed Słowacją i pierwszy adres dla tych, którzy lubią miejsca na uboczu zdarzeń.
Wieś z cerkwią, która trafiła na listę UNESCO.
To wieś o wyjątkowym klimacie, ukryta pośród gęstych lasów, od których prawdopodobnie wzięła swoją nazwę.
Wieś, której już nie ma, a do której dojdziecie tylko na nogach lub rowerem.
Jest dziś jednym z najważniejszych ośrodków łemkowskiej kultury.
Sercem wsi jest cerkiew prawosławna Opieki Bogurodzicy.
To znakomita baza wypadowa dla turystów pieszych i konnych, ale także miejsce z ciekawą historią i położeniem u stóp Lackowej.
To przygraniczna wieś położona tuż przy słowackiej granicy, w dolinie potoku Zdynia.
To niewielka wieś położona nieopodal Jeziora Klimkówka.
Wieś została założona przed 1462 rokiem i przez wieki była typową osadą łemkowską.
Historia miejscowości sięga XVI wieku - przez stulecia należała do możnych rodów, w tym Potockich, a ich mieszkańcy.
To dwa sąsiadujące ze sobą miejsca, które - choć skromne na mapie - zajmują wielką przestrzeń w sercach tych, którzy tu mieszkają.
To niewielki przysiółek Uścia Gorlickiego, który powstał na terenie dawnej huty szkła w XIX wieku jako osada dla hutników, a z czasem przekształciło się w samodzielną wieś rolniczą.
Znany jest dzisiaj z jednej z największych w Europie stadnin koni huculskich.
To wieś ukryta w cichej dolinie Beskidu Niskiego. Choć dziś kojarzą się głównie z ciszą, slow life i agroturystykami, to historia wsi sięga XVI wieku.
To niewielka wieś, która kryje w sobie ślady historii sięgającej aż 9000 lat p.n.e., bo to właśnie tu, nad potokiem Zdynia, odkryto pozostałości jednego z najstarszych obozowisk łowieckich w Beskidzie Niskim.
To cicha wieś u stóp Beskidu Niskiego, której nazwa pochodzi od słowa „smerek” – świerk.
To wieś o długiej historii i dobrze zachowanej cerkwi greckokatolickiej pw. św. Dymitra z 1755 roku.
To niewielka, spokojna miejscowość położona przy drodze łączącej Śnietnicę z Hańczową.
To historyczne i administracyjne serce gminy. Przez stulecia było ważnym ośrodkiem łemkowskim i handlowym, a tutejsze jarmarki przyciągały mieszkańców z obu stron karpackiej granicy.
Od XIX wieku przyciąga kuracjuszy swoimi wodami mineralnymi.
To niewielka, ale niezwykle ważna wieś dla współczesnej tożsamości łemkowskiej.
